kızım 29 ocakta geliyor :)

   37+1 günlük hamileyim... Dün kontrol için doktorumuzdaydık ve 29 ocak çarşamba günü için kızımla kavuşmaya karar verdik :) Tam 10 gün sonra uzun bekleyiş sona erecek...Doktordan çıkar çıkmaz annemden önce Doğum fotografçımı ve doğum odamı süsleyecek olan organizasyon şirketini aradım :)

   Hislerimi sıralamak gerekirse ; Heyecan, korku , mutluluk , yaşayacağım zor günleri düşündükçe içimi saran telaş , merak ve bir sürü tarifsiz duygu yaşıyorum.

   Yaşayacağım uykusuz geceler ve yorgunluk beni korkutmuyor. Keremi kucağıma aldığımda hep hayatımdaydı sanki...uykusuzluk,yorgunluk, yarım saatte bir uyanan bu minik bebek hep benimleydi...Gerçekten çok zor bir dönem oluyor.Anlamsız ağlama krizleri, uyku problemleri ,kolik ,mide sorunları , gazını çıkardığında yada büyük tuvaletini yaptığında evde ki şenlikler...Ama zamanla herşey düzene giriyor. Yada hiç birşey düzene girmiyorda,biz mi alışıyoruz ???

   Geceleri yaşadığım uykusuzluk yüzünden , bebeğinin doğduğu günden beri deliksiz uyku uyuduğunu,hatta emzirmek için bebeğini uyandırdığını söyleyen arkadaşıma gecenin kör vakitlerinde çok SELAMLAR!!! gönderdiğim olmuştu.'Bence sadece anne sütü ver,mama verme' 'filanca hep sütünü sağıyormuş,hiç mama vermiyormuş' ' ben hiç kucağa alıştırmadım,hep pusette yattı' 'sütün yetmiyor mu?' 'ayağında sallama bence sonra çok uğraştırır' 'aaaa onu yeme gaz yapar' diye sormadan fikir söyleyen çok bilmişlerden uzak durucam ve her zaman yaptığım gibi annelik içgüdülerimle hareket edicem.Telefona sarılıp ''seninde başına geldi mi? '' diye sorduğum canım arkadaşlarım ayrı tabi ki :)

   Kızımın dünyaya gelmesiyle birlikte hayatımda yeni bir dönem başlıyor.''İki çocuk annesi'' ünvanını kazanıcam :) , yeni deneyimler ,yeni mutluluklar ve yeni hayat beni bekliyor...