15.hafta bitti :)

     Mide bulantılarım 9.hafta itibariyle sona erdi.Keremin hamileliği gibi rahat bir hamilelik geçiriyorum çok şükür...Kilo alma durumum 500gr.,ancak hiç gururlanmıyorum çünkü ilerleyen aylarda mutlaka arayı kapatırım :) Ancak şöyle bir durum var ki, ikinci hamileliğini yaşayan çoğu arkadaşımda söylemişti bunu bana; karnım birden pörtledi :) Bel çevrem kalınlaştı.Keremin hamileliğinde 5. ayıma kadar pantalonlarımı rahatlıkla giyebilmiştim,bu sefer pek mümkün olmuyor.Sürekli elbiselerle geziniyorum.
Bu arada Diyetisyenim Hasan bey İzmire taşındı ama ben onu bırakmadım ve diyet yapmaya telefonlaşarak devam ediyorum.Diyet günlüğümde şöyle;

kahvaltı: 2adet ceviz
               5adet zeytin
               1haş.yumurta
               2kibrit kutusu beyaz peynir
               2dilim ekmek
               domates-salatalık vs

ara:        1meyve

öğle:      yağsız salata

              6yemek kaşığı sebze yemeği

              1kase yoğurt

              1dilim ekmek

ara:       2meyve

akşam:yağsız salata
             3köfte kadar et
             1kase yoğurt
             1dilim ekmek

ara:      1bardak süt
             1meyve  

çoğunlukla hepsini yiyemiyorum ama Hasan beye söylemiyorum tabi ki:) Bu haftaya kadar balık tüketimim pekte iyi değildi ama bu hafta itibariyle haftada 1 kere yemeğe özen göstericem.Kereme hamileyken mutlaka her pazar ya izmire yada fethiyeye gidip balık yerdik.Çocuklarım arasında haksızlık yapmak istemem :) Kan ilacı ve vitaminimi düzenli olarak kullanıyorum.Birde hipotiroid olduğum için her sabah mutlaka aç karınıma ilacımı içiyorum ve ayda bir kan testlerimi yaptırıyorum.Kan verme ile ilgili büyük fobilerim var,eskiden kan verirken mutlaka bayılırdım.Hamilelik sürecinde sürekli kan aldırmaktan bir nebze olsun alıştım , en azından artık  bayılmıyorum...:) 
     Bebişin cinsiyetini henüz öğrenemedim.Ama etrafımda yoğun bir kız baskısı var.Çoğunluk kızım olacağına inanıyorken,ben yine bir erkek evladım olsun istiyorum.Çok klasik olacak ama sağlıklı olsun daaaaaa :):):) İsimler belli ama,kızımız Gizem yada oğlumuz Kıvanç...



    

Doğum fotografları

    Tüm hamilelik telaşı içinde , iyi ki aklıma gelmişte yapmışım dediğim şeylerden biri DOĞUM FOTOGRAFÇISI :) Denizlide kafama uygun biryer bulur muyum acaba diye düşünmeden zaten bu işi yapan 2-3 yerden birini seçip 7. ayım gibi görüşmeye gitmiştim.Fotografçımızın ismi Acil aranıcaklar listesinde doktorumuzdan sonra geliyordu :) Eşimde o dönemlerde fotograf çekimi konusunda oldukça iyiydi ve bu işe merak salmıştı ama bebeğimizin heyecanıyla büyük ihtimalle fotograf çekmeyi unutucaktı.Albümümüze 8.ayda evimizde son tombalak hallerimle başlayıp,oğlumun doğumuyla devam edip,Kerem 1 buçuk aylıkken tekrar evimizde ailemizle yapılan çekimlerle son verdik.Bu gibi özel günlerde dışardan birinin fotograf çekmesi çok daha mantıklı :)    

    Fotograflara her bakışımda hala içim sızlıyor ve mucizemin dünyaya gelişinin heranını tekrar tekrar hatırlamama sağlıyor.Tabi ki ikinci bebişim içinde planlıyorum.Büyüdüklerinde 'neden benim yok ,senin var' kavgası yapmasınlar :)

1 post = 31 ay

       Kerem 31 aylık oldu ve ben bugünlerde hep nasıl bu kadar hızlı büyüdüğünü düşünüyorum.Biraz nostaljik moddayım sanırım.Birde 6 ay sonra herşeyi tekrar baştan yaşıyacak olmamın heyecanı var kabul edelim :)
Keremle ilgili 31 ayı özetlemek gerekirse ;
       14 ocak 2011 tarihinde doğdu.Sağlıklı ama uykuyu sevmeyen bir çocuktu MALESEF, 13 günlük iken beta mikrobundan hastaneye yatıp hiç hatırlamak istemediğim sekiz günümüzü hastane geçirdik.Emzik ve biberon olayına çabuk alışmış bir bebek olarak arada babasının ve anneannesinin ona bakmasına ve annesinin dinlenmesine izin verirdi ta kiiii 3. ayda erkenden çıkarttığı dişiyle biberon ve emziği bırakana kadar... 3.AY itibariyle gece uykularına 18,30 ile 19,30 arası yatar,4 saat kadar deliksiz uyurdu ,sonra sabah 06,00 ya kadar saat başı uyanır,pışpışlanmak yada emmek için uyanmaya başlardı.Saat 6 da güne merhaba der,bir saat kadar süren agularıyla keyifli sohbetler ederdik.Gün içinde 2 saat uyanık,1 saat kadar uykuda geçirirdi.4.AY da muhallebiyle ek gıdalara geçiş yaptık,çok sevmişti ve iştahla yiyiyordu. 5.AY da Yanımızdaki beşiğe sığmadığı için, odasında kendi yatağına geçirmek zorunda kaldık ve ilk ayrılığımızı yaşadık.Görüntülü monitörü bulan insana ne hayır duası etmiştim :) İlk ayrı gecemizde sabaha kadar berbat bir uyku uyumuştum, Kerem ise gayet rahat gözüküyordu.Sanırım büyük yataktan hoşlanmıştı :) 6.AYda hergün taze taze yaptığım ve büyük zevkle yediği ama şimdilerde asla tadına bakmayacağı sebze çorbalarını içmeye başladık.6BUÇUK AYlıkken emekliyordu. 7.AYda akşam üzeri uyku saatine yakın başlayan ve uyuyana kadar kesilmeyen ağlama krizleri başladı.Öyle çok ağlıyordu ki susturmak mümkün olmuyordu.Gece uykularında sürekli hareket halindeydi.Doktorumuz reflü teşhisi koydu ve ilaç kullanmaya başladık.Bu arada geceleri 5 yada 6 kez uyanması gayet normal, sabah 08,00 de güne başlarsak çok geç uyandık diyordum :) 11AYLIKKEN Yürümeye başladık.Tabi çenemiz boş durur mu ? süt su anne baba ve şimdi hatırlamadığım ve yazmadığıma pişman olduğum birkaç kelimesi daha vardı...:( Bir yaşını tamamlarken tekrar biberona alıştırmak için çalışmalara başladım.Avent ile başlayan yolcuğumuz en ucuz biberonları bile deneyerek devam etti.Belki bunu sever ümidiyle ne bulduysam aldım.En sonunda arkadaş önerisiyle üzerinde çiçek böcek olan bir chicco biberonla başarıyla ulaştık.Bu arada et balık sebze tüketimimiz maşallah seviyesindeydi...Hergün sabah-öğle-akşam yemekleri tam ara öğünler süper yeniyor ve anne mutlu ediliyordu :)

15.AY da anlaşmalı olarak anne sütünü kestim.Şöyle ki : Kerem ben artık seni emzirmek istemiyorum,çünkü sütüm gelmiyor ve sen olayı iyice yalancı emzik durumuna çevirdin dedim.Kerem de ogüne kadar yakamdan düşmezken ,o gün itibariyle semtime uğramadı.Sanırım 'beni istemeyeni ben hiç istemem ' dedi.18.AYda söylerken hala garip geliyor ama emzik emmeye başladı.İlk zamanlar engellemeyi düşündüm ama baktım ki eli sürekli ağzında,belkide emme ihtiyacı henüz tamamlanmadı diye düşünerek emziği kullanmasına izin verdim.22.AYlığa kadar ayağımda sallayarak uyutuyordum.22.ayda keremi saat 21,00 de yatağına yatırdım ve yatakta uyuma eğitimlerine start vermiş olduk.Bu arada hayvanlar,arabalar ve legolarla oynamayı çok seviyordu.Bütün hayvanların isimlerini öğrenmişti.Suaygırı,gergedan gibi :)

2Yaşına geldiğinde kocaman bir adam ve en yakın arkadaşım oldu.Birlikte gezmeye çıkmak,vakit geçirmek büyük bir keyif halini aldı :)

26AYlık Keremi okula göndermeye karar verdim.Evde yapıcak birşey bulamıyorduk ve Keremin sıkılmaya başladığını farkettim.Bunun üzerine çokta araştırmadan arkadaşlarımın tavsiyesiyle Denizlideki en iyi anaokullardan Gül Çocukevine başladık.Kerem okuluna çok çabuk alıştı ve 1 kere ağlayarak ayrıldık.Zaten durumları çabuk kabullenen,olgun bir çocuk.Şimdi haftanın hergünü 11 ile 4 buçuk arası kendisi okulda oluyor :)

26 AYlıktan itibaren ve büyük olasılıkta okula başladığından beri Çok değişti.Kocaman bir adam oldu.Her konuda bir fikri var.Herşeye karışıyor ve sürekli konuşuyor.Artık kendi kendine oynamaya başladı.Kendi yıkanmaya,kendi suyunu kendi koymaya çalışıyor.Herşeyi kendi yapmak istiyor bende hiç karşı koymuyorum.Zaten evimiz çocuk evi gibi oldu.Araba sürülmekten çizilmiş lake sehbalarımız,çocuk kilitleriyle dolu dolaplarımız,çıkmayan lekelere sahip halılarımız var :)

31.AYda kerem tuvaleti söylemeyi öğrendi,hemde çok kısa bir sürede...Gerçekten çok şaşırdım.1 yada 2 kez kazamız oldu.Geceleri bile bez bağlamama gerek kalmıyor.Birde 31.AYIN en güzel gelişmesi oğlumun 'ÇOK SEVİYORUM ANNE,KOKLAYIM SENİ,MİS GİBİ KOKUYORSUN' diye bana sarılması oldu.Tüm yaşanan zorluklar,uykusuzluklar,annemden babamdan yemediğim dayağı oğlumun atması,hastalıklar,üzüntüler hepsi bitti o anda.Allah tüm annelere böyle güzel sözler duymayı nasip etsin:) sevgiler....

Tuvalet şenlikleri başladı :)

      Aslında tuvalet eğitimine bayramdan sonra başlamayı düşünüyordum ama Kerem bu süreci kendi başlatmaya karar verdi.Bez takmak istemedi ve sürekli bezini çıkartma çalışmaları yapmaya başladı.Bende bir cesaret tuvalet eğitimi çalışmalarına start vermiş oldum.

        Bir süre öncesine kadar kendi söyleyene dek hiç üstüne gitmeyeceğim, birgün mutlaka 'anne çişşşşş' der diye düşünüyordum.Tuvalet eğitimini çocukta oluşacak bir baskı olarak görüyordum.Hep duyarım 'Küçükken falancaya tuvaletini söylemesi için çok baskı yapmışlar kararsız olmuş' diye.İçimde tuvalet eğitimine karşı bu nedenle bir korku besledim sanırım...Ama doktorumunuz tuvalet eğitiminin adı üstünde bir EĞİTİM süreci olduğunu ,bunu bir baskı konusu olarak görmememi ve çocuğu bu konuda azarlarlayıp kızmadıkça bunun asla bir baskı olmayacağını söyledi ve fikirlerimi değiştirdi.

       Sonuçta çıkarılmış bir bez ve kerem ile başbaşa kaldım.Daha önceki denemelerimde tuvalet adaptörü olmasına rağmen tuvalete oturmak istemiyordu.Bu sefer her sorduğumda 'evettttt hadi gidelimmmmm' diyerek oturdu sanırım biraz oyuna çevirdik :)
       Akşam yemeğinde tam bir yıldır yemediği taze fasulyeyi 'kendim yiycem' diye büyük bir iştahla yerken,küçük tuvaletinin gelmekte olduğunu farketmedi sanırım :) 'ANNE ISLANDIIII' cümlesiyle beni taze fasulye yemesinin mutluluğundan aniden uyandırdı :) Babasıyla birlikte hiç önemli değil, bir daha ki sefere tuvalete yetişiriz , şimdi yetişemedik olsun bebeğim cümleleriyle temizliğimizi yapıp yemek masasına geri oturduk ki 'anneee geldi ,hadi gidelim' dedi ve ilk büyük tuvalet yapma şenliğimiz gerçekleşti.Çok şükür büyüğümüzü tuvalete yetiştirdik.Baktık,el salladık,sifonu çektik,alkışladık...oldukça uzun bir merasimdi...
      Gece yatarken altını bağladım çünkü son birkaç gündür çok hastayım ve Kerem'i gece uyandıramayabilirim.Dediğim gibi çok hazırlıksız bir başlangıç oldu.
       İlk günü sorunsuz geçirdik ,herhangi bir kaza olmadı.Bugün sabah bir kazamız oldu ama hiç önemli değil benim için...Keremin iççamaşırı giymesi :) , büyümesi ,tuvalete oturması, bunu yaptığı için mutlu olması paha biçilemez...
       Tuvalet adaptörü konusunda çok kararsız kaldım ve en basit modeli aldım ama yeni başlayan bebişler için çok dengeli değil ve tuvalet yukarda kaldığı için kendi gidip oturması pek mümkün olmuyor.

   

                           Çalgılı çengili modellere karşıyım,birsürü yer kaplıyor ve oyuncak gibi olduğu için durum iyice oyuna dönebilir diye düşünüyorum.Belki merdivenli adaptörleri deneyebilirim...Birkaç gün daha geçirelim bakalım önemli olan Kerem beyin kararı sonuçta :)