Kırkımız çıktı !!!!

     Kırkımızı sağsağlim çıkarttık çok şükür ... Kırkın kerametini gördüm mü bilmiyorum??? Sanki biraz gördüm gibi . Gizem etrafının farkına varmaya başladı, sürekli yatmak istemiyor , uyku aralarında evi gezdiriyorum , bol bol konuşuyorum. Böcü Böcü gözlerle etrafa bakınmayı çok seviyor.
     Kerem çok doğaçlama bir şekilde okulda tam güne geçiş yaptı. Okula gitmicem kavgası hiç yapmadık, şimdide yapmıyoruz. Okuldan yana keyfi çok yerinde fakat , evde biraz sinirli oluyor. Evde olduğu tüm zamanımı Keremle geçiriyorum ve yüksek bir performansla sabırlı davranıyorum ama dialoglarımız genelde " öyleeeee oynama demedim mı ben sana anneeeeee" şeklinde bitiyor. Ne yapsam beğendiremiyorum. Bazı zamanlarda süper iyi oluyor, tatlı dilli güller yüzlü davranıyor. Yani Eşref ve eşek saatleri var :) hırçın tavırlarını nasıl çözücem hiç bilmiyorum. Tek korkum bu davranışları ömür boyu huy edinmesi ... Bana benzemesin, sinirli olmasın diye çok dua ettim ama olmadı sanırım. Keşke Lütfi gibi rahat , sinirleri alınmış bir birey olsa benden mutlusu olmaz... Pedagoga falan mı gitsem acaba , yoksa yine çok mu büyütüyorum. Her sabah akşam oynamak için oyun hazırlıyorum, kaliteli vakit geçirmek için uğraşıyorum. Zaten annem , Lütfi gelene kadar bizimle oluyor ve Kerem geldikten sonra Gizemin bakım işlerini ya annem  ya da Lütfi yapıyor. Daha ne yapabilirim hiç bir fikrim yok. Mütevazi olamıcam  gayet iyi bir ayarlama yaptığımı düşünüyorum. Geçiş dönemidir diye umuyorum , allahım lütfen öyle olsun...
     Gizemle dışarıda bol bol vakit geçiricem, alışsın diye kendi kendime söz vermiştim. Keremdeki gibi korumacı, korkak davranmıcam . Zaten 2. Bebekler biraz daha rahat büyüyorlar. Aman hasta olur, aman o kucaklamasın , bu tutmasın gibi bir düşüncem yok. Ama tüm bunlar tamamen çocuğa bağlı sanırım. Mesela Kerem evini seven bir çocuk, çok girişken değildir, rahatına düşkündür, cool tavırlıdır. Bakalım Gizem nasıl olacak ???
     Bugün Gizem kızımla foruma gittim. Yemek yiyip , kahve içebildim. Tabiki yanımda annemcim vardı. O olmadan henüz yalnız çıkamam sanırım. İkinci bebelerde annelere gökten inen bir yüzsüzlük oluyor. Emzirme odası çok uzak gelince , hep alışveriş mi yapıcam deyip İpekyolu mağazasına girdim ve deposunda  rahat rahat oturup , çalışan kızlarla sohbet ederken Gizemi emzirdim :)
     Şimdilik durumlar böyle...