Kardeşle gelen...

    2 yaş, 3 yaş sürekli bir sendrom halindeyiz...sanırım ömrümüzün sonuna kadar çocuklarımızla büyüyen sendromlar olucak...Aslında sendrom demek yanlış , bireyin kendini tamamlama aşamaları demeliyiz belkide  :) 2 yaşta herşeyi ben yapabilirimle ,herşeye gücüm kudretim yeterle başlayan tamamlama aşamalarımız 3 yaşta inat ve 'ben yapıcam' şeklinde devam ediyor...en azından bizim evde durum bu !!! birde zaman zaman gelen babamıza tahamül edememe var...hatta sesini bile duymak istemiyor.Birbirimize SARILIRSAK bittik :) Anneden babayı kıskanma, babayı bir tür rakip görme durumları...
    Hamileliğimin 34. haftasındayım ve bu 34 hafta nasıl geçti hiçbir fikrim yok. Çoğu zaman kaç haftalık hamile olduğumu bile unuttum.Çünkü önümde uğraşmam gereken küçük bir adam var. Aslında uğraşmak gerektirmiyor,daha çok anlamak gerekiyor.Bazen anlamayı başaramadığım oluyor...İkinci hamilelik şimdiden söylemeliyim ki ilki kadar keyfili değil.Çünkü bir sorumluluğunuz var.Mesela hafta sonu ,belki 10 yıldır olmadığım kadar hasta oldum ama sadece bir buçuk gün yatıp, dinlenebildim. Annelerin hasta olmak gibi bir lüksü olamaz ..., onun için kendime çok ama çok iyi bakıyorum artık :)
     Kereme kardeşi alıştırma çalışmalarımız devam ediyor.Kardeşi gelirken 'scooter' hediye getirecek.Bazen kardeşiyle ilgili sevgi sözcükleri kuruyor,bazen ise 'scooter ben kendim alırım,o getirmesin' diyor. Okulundan da hem kendim,hem de Kerem için tam destek alıyorum çok şükür, sıkıştığım her konuda bana yardımcı oluyorlar. Şunları kabul etmeliyim ki; Kerem illaki kardeşini kıskanıcak, ben mutlaka bir süre bakıma çok daha muhtaç olduğu için Gizemle ilgilenicem ve arada canım kaçıp çoooook uzaklara gitmek isteyecek ...ama hep dediğim gibi herşeyden önemlisi sağlığımız,huzurumuz ve aile bütünlüğümüzün bozulmaması :)