1 post = 31 ay

       Kerem 31 aylık oldu ve ben bugünlerde hep nasıl bu kadar hızlı büyüdüğünü düşünüyorum.Biraz nostaljik moddayım sanırım.Birde 6 ay sonra herşeyi tekrar baştan yaşıyacak olmamın heyecanı var kabul edelim :)
Keremle ilgili 31 ayı özetlemek gerekirse ;
       14 ocak 2011 tarihinde doğdu.Sağlıklı ama uykuyu sevmeyen bir çocuktu MALESEF, 13 günlük iken beta mikrobundan hastaneye yatıp hiç hatırlamak istemediğim sekiz günümüzü hastane geçirdik.Emzik ve biberon olayına çabuk alışmış bir bebek olarak arada babasının ve anneannesinin ona bakmasına ve annesinin dinlenmesine izin verirdi ta kiiii 3. ayda erkenden çıkarttığı dişiyle biberon ve emziği bırakana kadar... 3.AY itibariyle gece uykularına 18,30 ile 19,30 arası yatar,4 saat kadar deliksiz uyurdu ,sonra sabah 06,00 ya kadar saat başı uyanır,pışpışlanmak yada emmek için uyanmaya başlardı.Saat 6 da güne merhaba der,bir saat kadar süren agularıyla keyifli sohbetler ederdik.Gün içinde 2 saat uyanık,1 saat kadar uykuda geçirirdi.4.AY da muhallebiyle ek gıdalara geçiş yaptık,çok sevmişti ve iştahla yiyiyordu. 5.AY da Yanımızdaki beşiğe sığmadığı için, odasında kendi yatağına geçirmek zorunda kaldık ve ilk ayrılığımızı yaşadık.Görüntülü monitörü bulan insana ne hayır duası etmiştim :) İlk ayrı gecemizde sabaha kadar berbat bir uyku uyumuştum, Kerem ise gayet rahat gözüküyordu.Sanırım büyük yataktan hoşlanmıştı :) 6.AYda hergün taze taze yaptığım ve büyük zevkle yediği ama şimdilerde asla tadına bakmayacağı sebze çorbalarını içmeye başladık.6BUÇUK AYlıkken emekliyordu. 7.AYda akşam üzeri uyku saatine yakın başlayan ve uyuyana kadar kesilmeyen ağlama krizleri başladı.Öyle çok ağlıyordu ki susturmak mümkün olmuyordu.Gece uykularında sürekli hareket halindeydi.Doktorumuz reflü teşhisi koydu ve ilaç kullanmaya başladık.Bu arada geceleri 5 yada 6 kez uyanması gayet normal, sabah 08,00 de güne başlarsak çok geç uyandık diyordum :) 11AYLIKKEN Yürümeye başladık.Tabi çenemiz boş durur mu ? süt su anne baba ve şimdi hatırlamadığım ve yazmadığıma pişman olduğum birkaç kelimesi daha vardı...:( Bir yaşını tamamlarken tekrar biberona alıştırmak için çalışmalara başladım.Avent ile başlayan yolcuğumuz en ucuz biberonları bile deneyerek devam etti.Belki bunu sever ümidiyle ne bulduysam aldım.En sonunda arkadaş önerisiyle üzerinde çiçek böcek olan bir chicco biberonla başarıyla ulaştık.Bu arada et balık sebze tüketimimiz maşallah seviyesindeydi...Hergün sabah-öğle-akşam yemekleri tam ara öğünler süper yeniyor ve anne mutlu ediliyordu :)

15.AY da anlaşmalı olarak anne sütünü kestim.Şöyle ki : Kerem ben artık seni emzirmek istemiyorum,çünkü sütüm gelmiyor ve sen olayı iyice yalancı emzik durumuna çevirdin dedim.Kerem de ogüne kadar yakamdan düşmezken ,o gün itibariyle semtime uğramadı.Sanırım 'beni istemeyeni ben hiç istemem ' dedi.18.AYda söylerken hala garip geliyor ama emzik emmeye başladı.İlk zamanlar engellemeyi düşündüm ama baktım ki eli sürekli ağzında,belkide emme ihtiyacı henüz tamamlanmadı diye düşünerek emziği kullanmasına izin verdim.22.AYlığa kadar ayağımda sallayarak uyutuyordum.22.ayda keremi saat 21,00 de yatağına yatırdım ve yatakta uyuma eğitimlerine start vermiş olduk.Bu arada hayvanlar,arabalar ve legolarla oynamayı çok seviyordu.Bütün hayvanların isimlerini öğrenmişti.Suaygırı,gergedan gibi :)

2Yaşına geldiğinde kocaman bir adam ve en yakın arkadaşım oldu.Birlikte gezmeye çıkmak,vakit geçirmek büyük bir keyif halini aldı :)

26AYlık Keremi okula göndermeye karar verdim.Evde yapıcak birşey bulamıyorduk ve Keremin sıkılmaya başladığını farkettim.Bunun üzerine çokta araştırmadan arkadaşlarımın tavsiyesiyle Denizlideki en iyi anaokullardan Gül Çocukevine başladık.Kerem okuluna çok çabuk alıştı ve 1 kere ağlayarak ayrıldık.Zaten durumları çabuk kabullenen,olgun bir çocuk.Şimdi haftanın hergünü 11 ile 4 buçuk arası kendisi okulda oluyor :)

26 AYlıktan itibaren ve büyük olasılıkta okula başladığından beri Çok değişti.Kocaman bir adam oldu.Her konuda bir fikri var.Herşeye karışıyor ve sürekli konuşuyor.Artık kendi kendine oynamaya başladı.Kendi yıkanmaya,kendi suyunu kendi koymaya çalışıyor.Herşeyi kendi yapmak istiyor bende hiç karşı koymuyorum.Zaten evimiz çocuk evi gibi oldu.Araba sürülmekten çizilmiş lake sehbalarımız,çocuk kilitleriyle dolu dolaplarımız,çıkmayan lekelere sahip halılarımız var :)

31.AYda kerem tuvaleti söylemeyi öğrendi,hemde çok kısa bir sürede...Gerçekten çok şaşırdım.1 yada 2 kez kazamız oldu.Geceleri bile bez bağlamama gerek kalmıyor.Birde 31.AYIN en güzel gelişmesi oğlumun 'ÇOK SEVİYORUM ANNE,KOKLAYIM SENİ,MİS GİBİ KOKUYORSUN' diye bana sarılması oldu.Tüm yaşanan zorluklar,uykusuzluklar,annemden babamdan yemediğim dayağı oğlumun atması,hastalıklar,üzüntüler hepsi bitti o anda.Allah tüm annelere böyle güzel sözler duymayı nasip etsin:) sevgiler....