kızım 29 ocakta geliyor :)

   37+1 günlük hamileyim... Dün kontrol için doktorumuzdaydık ve 29 ocak çarşamba günü için kızımla kavuşmaya karar verdik :) Tam 10 gün sonra uzun bekleyiş sona erecek...Doktordan çıkar çıkmaz annemden önce Doğum fotografçımı ve doğum odamı süsleyecek olan organizasyon şirketini aradım :)

   Hislerimi sıralamak gerekirse ; Heyecan, korku , mutluluk , yaşayacağım zor günleri düşündükçe içimi saran telaş , merak ve bir sürü tarifsiz duygu yaşıyorum.

   Yaşayacağım uykusuz geceler ve yorgunluk beni korkutmuyor. Keremi kucağıma aldığımda hep hayatımdaydı sanki...uykusuzluk,yorgunluk, yarım saatte bir uyanan bu minik bebek hep benimleydi...Gerçekten çok zor bir dönem oluyor.Anlamsız ağlama krizleri, uyku problemleri ,kolik ,mide sorunları , gazını çıkardığında yada büyük tuvaletini yaptığında evde ki şenlikler...Ama zamanla herşey düzene giriyor. Yada hiç birşey düzene girmiyorda,biz mi alışıyoruz ???

   Geceleri yaşadığım uykusuzluk yüzünden , bebeğinin doğduğu günden beri deliksiz uyku uyuduğunu,hatta emzirmek için bebeğini uyandırdığını söyleyen arkadaşıma gecenin kör vakitlerinde çok SELAMLAR!!! gönderdiğim olmuştu.'Bence sadece anne sütü ver,mama verme' 'filanca hep sütünü sağıyormuş,hiç mama vermiyormuş' ' ben hiç kucağa alıştırmadım,hep pusette yattı' 'sütün yetmiyor mu?' 'ayağında sallama bence sonra çok uğraştırır' 'aaaa onu yeme gaz yapar' diye sormadan fikir söyleyen çok bilmişlerden uzak durucam ve her zaman yaptığım gibi annelik içgüdülerimle hareket edicem.Telefona sarılıp ''seninde başına geldi mi? '' diye sorduğum canım arkadaşlarım ayrı tabi ki :)

   Kızımın dünyaya gelmesiyle birlikte hayatımda yeni bir dönem başlıyor.''İki çocuk annesi'' ünvanını kazanıcam :) , yeni deneyimler ,yeni mutluluklar ve yeni hayat beni bekliyor...

2014 ve yılın ilk hastalığı

     Hayatta her zaman planlar yapıyoruz ama çoğu zaman bu planları gerçekleştirmeye fırsatımızı olmayabiliyor.Dün keremi okuldan alıp eve giderken ' annecim yarın sen ne istiyorsan onu yaparız, yemek yeriz,sevdiğin çilekli pastadan alırız' dedim.Kerem de bana' oyuncakta alırız dimi anne' deyince dayanamayıp alacağımıza söz verdim.Bu sabah 11:00 de diş hekimimde randevum vardı, bu arada bakıcımız keremin banyosunu yaptırır ben eve gelincede biraz dinlenip,güzel havanın tadını oğlumla çıkartırız diye düşünmüştüm.Akşam yemek yemek istemedi ve yattı.Uykuya yeni daldığında birkaç gecedir yaptığı gibi dizim ağrıyor diye ağlamaya başladı.Krem sürüp, masaj yaparak uyumasını sağladık.
     Eşim 'çocuk romatizması ' rahatsızlığı geçirmiş.Şüphenelip biraz araştırma yaptım ve genetik devamlılığı olan bir hastalık olduğunu öğrendim.Çevremdeki insanlar ' büyüme ağrısı' olabileceğini söylemişlerdi ama okuduğum ' çocuk romatizmasıyla büyüme ağrısını birbirine karıştırmayın ' başlığı beni benden aldı ... Ve özellikle çocuklar için ne kadar önemli bir rahatsızlıkmış hiç bilmiyordum.Tedavi edilmezse kalıcı gelişim sonuçlarına sebep olabiliyormuş.Çocuk romatizmasında erken teşhisle her yıl engelli vatandaşlar arasına katılanlardan önemli bir kısmı sağlığına kavuşabilirmiş.Sabah ilk olarak doktora gitmeye karar verdik ve kalktığımızda Keremin yoğun kusma krizleriyle kendimizi doktorun kapısında bulduk.Arkasından kan ve idrar tahlili ve serum almak için yatış izledi...Kan alınıp, serum takılırken hamile anne gizliden ağlamış olabilir, çünkü bırakmamız için yalvaran canının çok yandığını söyleyen benim kuzumdu...İçimden 'güçlü ol , biz çıkıp gidicez burdan,ciddi bişey yok ki ' diye tekrarladım,ama nafile gözyaşları adeta kendiliğinden süzülüyor ...Eşim zaten hep bizimleydi, annemde geldi ve tüm GÜÇ ekibimin yanımda olmasının huzurunu yaşadım ne yalan söyleyeyim. Böyle durumlarda yanlız olmak gerçekten çok ama çok zor olmalı....
    Kan ve idrar tahlillerimiz temiz çıktı.Romatizmal bir durumu yok ve sadece bir tür mide rahatsızlığı yaşamışız.Kansızlığımız ve d vitamini eksikliğimiz varmış.Dvitamini eksikliğide kas ve kemik ağrısı yapabiliyormuş.Geceyi hastanede geçirmeden evimize geldik.Sağlığımız için,oğlum evinde uyuduğu için ve korktuğum şeyin başımıza gelmediğini öğrendiğim için çok mutluyum.
     Keremde çok mutlu oldu sanırım' anne bak elim iyileşti ' diye geziniyor etrafta :) Onun sağlığı bizim sağlığımız , bir tek gülümsemesi yaşama sebebim...Umarım ki doğum hikayem dışında, 2014 de hastaneyle ilgili anlatacağım başka şey olmaz...